1001 HADİS IŞIĞINDA – 51

“Saf ve temiz bir niyetle yapılmayan amellerin Allah’ın kabulgahında yeri yoktur.”

Hüdavendigar Mevlana buyurur, der ki: “Aşk bir çok hizmetlerle, çabalarla ispat edilse dahi aşığın bütün bu hallerin üstünde yapması gereken hal: Yokluğa bürünmektir.”
Bir insan, Allah’tan başkasına güveniyorsa, o zaman o, insan değildir. Allah bizi yarattı, besledi, büyüttü. Buna mukabil bizden ne bekliyor? Hiç!.. Biz de O’nun gibi olacağız. Hiçbir emeğimize, hiçbir kimseden karşılık beklemeyeceğiz.
Her türlü muhabbet, menfaatsiz olmalıdır. En tatlısı ‘Tevhid’dir. Biz muhabbetin esiriyiz. Bizi kim Allah için severse, biz onun esiriyiz. O varlık, ayrım bilmez. O’nun zevki ‘Tevhid’dedir.
Bizi kurtaracak olan tek şey, menfaatsiz sevgidir. İnsanı bu ihya eder. Fakat menfaatle karıştı mı zehir olur. Bir insanı seversek, onun incinmesini ister miyiz? Sevgiyi bilmeyen insan, taş gibidir; kalb katilidir, gönül canisidir.
Allah, aşkını bana vermiş, ben de size veriyorum. Ne kadar isterseniz, bol bol veriyorum. Ama aşk, alanındır. Ben sizlerin aşkı alacak hale gelmenize uğraşıyorum. O aşkı, o sevgiyi düşünün istiyorum sadece…
Bizler kendimizi ne kadar teslimiyete bırakırsak, o kadar teslim olduğumuz yer bizlerde varlığını, güzelliklerini gösterir ve bizlerin manevi kazançlar elde etmemizi sağlar.
Yani demek istiyorum ki: Bu kapıdan benlik girmez; ancak safiyet ve teslimiyet girer.

About Author

Mevlanarumi.org

Administrator of mevlanarumi.org

Leave a Reply