1001 HADİS IŞIĞINDA – 65

Sizden biriniz, mümin kardeşini severse, sevdiğini ona bildirsin.

Şems-i Tebrizi Hazretleri buyurur, der ki:

“Sevgili, senin canını istemekte değildir. Sen O’na canını verirsen, o Sevgili kiminle muhabbetini dile getirecek? Kiminle kendini yadedecek? Sevgili’nin istediği şey sevgidir. O’na sevgini büyüteceksin, gönlünü vereceksin, o sevgi aşka dönüşecek. Sevgi, aşka dönüştükten sonra, senden kimlik kalkacak ve sende Sevgili kimliğini gösterecek.”

Nereye sevgini ve aşkını verdiysen, orası sende tecellisini gösterir. Sevgili’ne sevgini, aşkını, muhabbetini, gönlünü götürürsen, o Sevgili senden hoşnut olur.

Peygamber Efendimizin ilmi Allah ilmidir, sevgi ilmidir. O, kainattaki her varlığa sevgi ile bakmıştır. Sevgili, her şeyin üzerinde kıymetlidir, ruhtan daha üstün nurdur. Hazreti Adem’den bu yana ne kadar Peygamber geldiyse bu aleme, hepsi Hazreti Muhammed Efendimizin nuruyla gelmişlerdir. Biz canı neyleyelim Canan olmadıktan sonra…

Hatta Hazreti Mevlana bu konuda biraz daha ileri gider ve şöyle buyurur:

“Resulallah’a biat etmeyen can kıymetli değildir. Can her yerde vardır; can, ancak Canan’ını buldu mu kıymetlenir.”

Bir zaman önce dile getirmiş olduğum bir şiiri sizlerle paylaşmak istiyorum:

Bir vücud şehrine vardı yolumuz,

Süzdü iliklerden getirdi bizi.

Sevgi denizine dalıp yüzerken,

Gönül kuyusuna indirdi bizi.

Yaradan’ın ismi ‘Ah’ ile başlar,

Sevgimize şahit dağlar, ağaçlar.

Olgunlaşıp beyaz olunca saçlar,

Muhabbet meyinden kandırdı bizi.

Ayetler döküldü dillerimizden,

Arınmış nur akar hallerimizden,

Almak bitti vermek yüreğimizden,

Kulluk pazarında buldurdu bizi.

Gerçeğin sözünün manası ağır,

Hakk’a varmak zordur,

Bilmez ki kör ile sağır,

Bir gönüle girmezsen,

Çağır… Ah çağır…

Ummanı deryaya daldırdı bizi.

Aşık der, bulduk toplandık çiçekten,

Yenilen bal olduk.

Bu yolda ölmeden evvel öldük,

Kudretin balına bandırdı bizi…

About Author

Mevlanarumi.org

Administrator of mevlanarumi.org

Leave a Reply