1001 HADİS IŞIĞINDA – 8

“Allah’ın en çok buğz ettiği helal şey boşanmaktır.”

Peygamber Efendimizin yüksek ahlakının bir nişanesi de kavgayı, tartışma ve anlaşmazlıkları hiç sevmemesi idi. O, çok yumuşak huylu, yumuşak tabiatlıydı. Özellikle evli çiftlerin kavga etmeleri hatta ayrılmaları onu çok üzerdi. Çevresindeki evli çiftlerden biri bir gün kavga etse hemen onun kulağına gelirdi ve o gün hüzünlü olur, yüzü pek gülmezdi. Aralarını düzeltmek için onlara nasihatlerde bulunurdu. Eğer kavga eden çiftler anlaşıp barışırlarsa o gün çok mutlu olur ve camiye giderken elinde bir adet gül ile teşrif ederdi.
Cenab-ı Mevlana’nın da erkek ve kadın hakkındaki görüşleri şöyledir: “Züyyine linnas, hükmünce Allah’ın insanlar için süslediği şeylerden halk, nasıl kurtulabilir? Allah, kadını erkeklere munis olmak üzere yarattı. Adem nasıl olur da Havva’dan ayrılabilir? Kişi yiğitlikte Zaloğlu Rüstem bile olsa Hamza’dan bile ileri geçse yine hükmetme hususunda hanımının esiridir. Sözlerinden bütün alemin sarhoş olduğu Muhammed bile ‘Kelimini ya Hümeyra’ derdi.”
Kadın, Hazreti Musa ve Hazreti Davud devrinde, köle; Hazreti İsa devrinde ise iblis sıfatındaydı. Kadının yeri ancak Hazreti Muhammed Efendimizin zamanında sükut ve huzur bulmuştur ve kadın hak ettiği değere kavuşmuştur.
Cenab-ı Mevlana bizlere yine şöyle seslenir: “Peygamber dedi ki: ‘Kadınlar, akıllı kişilere, ehli dil olanlara fazlasıyla galib olurlar. Fakat cahiller, kadına galebe ederler.’ Çünkü onlar sert ve kaba davranışlı olurlar. Onlarda acıma, lütfetme, sevme azdır. Çünkü tabiatlarında, yaradılışlarında hayvanlık üstündür. Sevgi ve acıma, insanlık vasfıdır; hiddet ve şehvet ise… hayvanlık vasfıdır. Kadın, Hakk’ın nurudur, sevgili değil… Kadın, yaratıcıdır, yaratılmış değil!”
Mevlevilikte ayrım yoktur; kadına da erkeğe de insan sıfatıyla bakarız. Adem’den maksat, insandır. Hepimiz Adem’in evlatlarıyız. Hazreti Mevlana, insana çok önem vermiştir; hatta insanı Tanrı sıfatına koymuştur. Allah’ı kendinde bulan insandan daha mukaddes bir varlık yoktur. O, herşeyin, hatta meleklerin bile üstündedir.
Hazreti Muhammed Efendimiz, hayatı boyunca insanlık tohumu ekmeye çalışmıştır. İnsanlık tohumundan maksat, kendini ekmeye çalışmıştır. Ne mutlu o kişiye ki, sıdk-ı bütün bir imanla Hazreti Muhammed’e bağlanmıştır, bütün sevgisini O’na vermiştir ve Hazreti Muhammed Efendimizin varlığı onda tecellisini göstermiştir.

Yazan

Mevlanarumi.org

Administrator of mevlanarumi.org

Yorumunuzu yazabilirsiniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.